ในที่สุดก็ได้แวะเข้ามาเล่าเรื่องที่เมืองจีนต่อจนได้ อิอิ

นี่คงเป็นเรื่องค้างสต๊อกอย่างแรง....เพราะจิ่งหงนี่ดาวไปมาตั้งแต่เดือนตุลาคม 51 นะจ๊ะ

หลังจากที่เพลิดเพลินกับนครคุนหมิงที่อากาศแสนจะดี้ดี.....

นั่งเครื่องต่อมาที่เมืองจิ่งหง  ปรากฎว่าบรรยากาศต่างกันลิบลับ เมืองจิ่งหงนี่เงียบสงบ

ไม่พลุกพล่านเหมือนคุนหมิงซึ่งเป็นเมืองหลวง  สภาพโดยรวมของเมืองก็คล้าย ๆ กับต่างจังหวัดบ้านเรานี่แหละ

มีรถแท็กซี่ให้ใช้บริการ (แต่พูดไม่เป็น อิอิ) แต่คนที่นี่ก็เน้นเดินเป็นส่วนใหญ่ 

เวลาดาวไปสั่งของมาแต่งบูธ ก็อาศัยเดินเอานั่นแหละค่ะ   

5555555555555555555555

เนื่องจากเมืองจิ่งหง เป็นเขตการปกครองของสิบสองปันนา เพื่อน ๆ ฟังชื่อแล้วคุ้น ๆ ใช่ม้า

 ก็นับว่าอยู่ใกล้กับประเทศไทยตอนเหนือมากที่สุด

ที่นี่จึงมีทั้งคนจีนและชาวไทลื้อ  ซึ่งชาวไทลื้อก็จะสามารถพูดภาษาไทยได้นิดหน่อย

โดยเฉพาะสาวไทลื้อนะคะ เค้าจะมีชุดประจำเผ่าของเค้าอะค่ะ ก็คล้ายกับของไทยนะ

เป็นชุดผ้าถุง ปักลายสวยงามต่าง ๆ และที่สำคัญก็มักจะแต่งตัวให้เหมือน ๆ กัน

ก็นับว่าสวยมากทีเดียวค่ะ  อีกเรื่องที่เด่นสำหรับเมืองจิ่งหง

ที่นี่ผู้คนอัธยาศัยดีค่ะ  ยิ้มเก่ง  และพวกเค้ายังชอบงานรื่นเริง ชอบดูการแสดง จุดพลุดวงใหญ่ ๆ

เรื่องที่โดดเด่นมากคือ เป็นเมืองที่ปลอดภัยค่ะ เดินบนถนนดึก ๆ ก็เดินได้สบาย ไม่ต้องกลัวขโมยจ้า

................................................

มาดูบรรยากาศที่ดาวเก็บตกมาฝากกันนะจ๊ะ

ภาพนี้ถ่ายตอนอยู่บนเครื่องค่ะ "สายการบิน MU" เป็นเครื่องเดียวที่บินไปจิ่งหง อิอิ

ถ่ายตอนช่วงบ่าย 3 อะค่ะ เมฆสวยมากเลยค่ะ

หลังจากที่ลดเพดานบินลงมาก็เลยให้เห็นดินแดนสิบสองปันนา

เต็มไปด้วยภูเขาสีเขียวทั้งนั้นเลยค่ะ

อันนี้คงต้องเลือกว่าป่ากล้วยอะนะ  เค้าปลูกกล้วยหอมกันเป็นพัน ๆ ไร่เลยอะค่ะ

ในที่สุดเราก็ลงจากเครื่อง เครื่องบินลำเล็กนิดเดียวเองค่ะ

พอกันกลับมาก็จะเห็นบรรยากาศตัวอาคารในสนามบิน  คล้ายเมืองไทยไม๊คะ

ป้ายสีทองที่เห็นตรงนั้น อ่านว่า ซิช่วงปันนา หรือที่คนไทยเรียก สิบสองปันนา นั่นเองค่ะ

ตรงบริเวณนี้เป็นถนนทางที่ดาวจะไปออกบูธงานแสดงสินค้าค่ะ  ที่เห็นอยู่ไกล ๆ นั่น

เป็นวัดที่คนไทยชอบมาที่สุดเลย แต่ขอบอกค่าเข้าแพงมากเลยอะ ตีเป็นเงินไทยหลายร้อยจ้า

อย่านึกว่าที่นี่เป็นวัดนะจ๊ะ  แต่เป็นโรงแรมระดับ 4 ดาวของที่นี่เลยค่ะ สวยมากเลย

แต่สีสันคล้ายไปหน่อย อิอิ  แต่ห้องพักสุดเริ่ดเลยจ้า

บรรยากาศด้านนอกบนท้องถนน ดีเงียบใช่ม้า

แวะมาเยี่ยมบูธของดาวกันบ้างค่ะ  ถ่ายภาพกับเจ้านายและคนขนของ เห็นเค้าเหนื่อย

เลยแจกเสื้อกับเงินคนละ 20 หยวน อิอิ ยิ้มกันใหญ่เลยค่ะ

โปรดสังเกตุที่เป้ากางเกงของน้องเค้านะคะ  คือว่าที่นี่ไม่นิยมใส่แพมเพิร์ด ชาวเมืองนิยมใช้วิธีดั้งเดิม

คือตัดเป้ากางเกงของเด็กทุกคนทั้งด้านหน้าและด้านหลังค่ะ จะได้เข้าห้องน้ำได้สะดวกค่ะ

โฉมหน้าบูธที่แต่งเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ  ดาวมาทดลองตลาดน้ำมันเครื่องของบริษัทค่ะ

น้อง ๆ พริตตี้จากเมืองจิ่งหง เด็กอายุ 18 ทั้งนั้นเลยค่ะ พอเปิดเพลงดิ้นกันสะบัดเลย อิอิ

ที่นี่วันนึงมีครบทุกฤดูนะคะ  เช้าหนาว กลางวันร้อน บ่ายฝนตก อันนี้บูธคนอื่นนะคะ

โชคดีที่บูธดาวพื้นไม่ทรุด ไม่งั้นกวาดน้ำกันเมื่อยเลย อิอิ

นี่จ้า  สาว ๆ ชาวไทลื้อ นี่ชุดไปเที่ยวของเค้าค่ะ  มาซื้อของในบูธเลยชวนเต้นรำรับของรางวัลซะเล้ย

พี่คนนี้ขอโชว์เดี่ยวค่ะ รางวัลเป็นเสื้อได้ไปหลายตัวเลยค่ะ ชนะใจกรรมการ

นี่ก็ชุดไปเที่ยวของชาวไทลื้ออีกคนค่ะ  สวยมากเลยใช่ม้า  ตอนแรกนึกว่าพี่เค้าจะมารำบนเวทีซะอีก

ที่นี่เค้าอนุรักษ์ประเพณีได้อย่างน่าขื่นชมนะคะ

พอตกเย็นดาวก็จะกลับมาที่พักค่ะ นี่ถ่ายตอนอยู่ที่หน้าโรงแรม  สุดยอดเลยเป็นไง

เป็นช้างคู่นะคะ ข้างบนตัวช้างจะเป็นรูปปั้นผู้หญิง ผู้ชายขี่ช้างหอบของต่าง ๆ ค่ะ

แสดงถึงวัฒนธรรมสมัยก่อนของเค้า ที่ใช้ช้างเป็นพาหนะ และในเรื่องค้าขายด้วยค่ะ

มีคนท้าให้ปีนขึ้นไปถ่ายรูป....แต่ไม่กล้า อิอิ

นี่บรรยากาศตอนกลางคืน ตรงนี้เป็นใจกลางเมืองจิ่งหงค่ะ เป็นแหล่งท่องเที่ยวด้วย

มีร้านอาหารเยอะค่ะ ดาวก็จะเดินมาทานข้าวที่นี่กับทีมงานทุกเย็น

เดินจากที่พัก็ประมาณ 2 กิโลค่ะ

ที่นี่ก็มีการประดับไฟตามต้นไม้เหมือนกันนะคะ แต่จะเน้นสีเขียวค่ะ  ชาวเมืองเรียกดินแดนแห่งนี้

อีกชื่อนึงว่า "เมืองมรกต" ที่หมายถึงความอุดมสมบูรณ์ มีต้นไม้ น้ำ อากาศบริสุทธิ์ พืชพันธุ์ดีค่ะ

เหมือนเมืองไทยใช่ไม๊คะ

มาแวะที่ร้านอาหารกันบ้างค่ะ  ที่นี่ชื่อร้าน "เผ่งเว่ยจี" เป็นอาหารไทยผสมจีนบ้างค่ะ

ร้านนี้ใหญ่ที่สุดในจิ่งหงแล้ว มีทั้งห้องรวม ห้องส่วนตัว และวีไอพีค่ะ

ที่เห็นนี่เป็นรังผึ้งค่ะ  ที่นี่นิยมกินตัวอ่อนสด ๆ เค้าบอกว่า "ห่าวฉือ" (อร่อยค่ะ)

เพิ่งกำลังให้กับคุณผู้ชาย อิอิ

นี่ค่ะห้องวีไอพี  มีทั้งมุมทานข้าว มุมพักผ่อนพูดคุย สำหรับเด็ก ๆ มีอินเตอร์เน็ตด้วยนะคะ

แต่ก็มุมการพนันนิดหน่อย ห้องน้ำส่วนตัว อิอิ ที่นี่จะเล่นไพ่นกกระจอกกันเป็นอาชีพเลย

จะเห็นได้ตามท้องถนนทั่วไปค่ะ  ดาวไม่กล้าถ่ายภาพมานะ กลัวเค้าว่าเอาค่ะ

ปิดท้ายดาวถ่ายภาพกับ "หม่าซือ" ท่านเป็นข้าราชการผู้ใหญ่ของจิ่งหงค่ะ

แต่เกษียณแล้ว มาขอรับจ้างเป็นพนักงานขับรถให้กับบริษัทหุ้นส่วน

แกบอกว่าอยู่บ้านเฉย ๆ เบื่อค่ะ มาทำงานดีกว่า

.......................................