หายไปตั้งหลายวัน เหตุเนื่องมาจากงานที่ยุ่งสุด ๆ ค่ะ แต่ก็ยังมีแว๊บไปเที่ยวด้วยน้า ไปทำงานมาจ้า พอดีเป็นทางผ่านก็เลยแวะเข้าไปดู ที่ ๆไปนั่นก็คือ "สวนสมเด็จพระสุริโยทัย" นี่เอง!!!!!!!!!!!!!

แต่สิ่งที่จะเล่าใน entry นี้ มันเป็นความรู้สึกส่วนตัวเมื่อได้เห็นอนุสาวรีย์ของท่าน หลังจากที่รถจอดสนิทแล้ว เราก็เดินขึ้นบันไดไปเพื่อจะกราบท่าน แต่เพราะแสงแดดตอนเย็นมันสะท้อนเข้าตา จนต้องเอามือป้องหน้าตัวเองไว้เพื่อบังแดด แล้วแหงนหน้าขึ้นไปมององค์ท่าน แล้วก็ต้องอุทานออกมาว่า "อ้าว!!!! นี่ด้านหลังของช้างนี่นา แล้วด้านหน้าอยู่ไหนกันเนี่ย" เราทั้งหมดก็เลยเดินอ้อมไปด้านหลังที่เป็นทางทิศตะวันตก จึงได้ร้องอ๋อ!!!!! ด้านหน้าองค์ท่านหันไปทางทิศนี้นั่นเอง (ตามรูปแรกเลยค่ะ)

เรานั่งเล่นอยู่บนศาลาซักพัก ก็ชวนกันกลับ จนกระทั่งมาเห็นรูปปั้นชาวบ้านนั่งบ้างยืนบ้าง ก็พึ่งจะมาสังเกตุเอาคราวนี้แหละว่า สีหน้าของรูปปั้นนั้นมีอาการโศกเศร้า ดาวก็เลยหันหลังไปดู อาจจะเป็นช่วงที่พระอาทิตย์กำลังตกพอดีมั้ง ความรู้สึกขนลุกมันแวบขึ้นมาในใจ

สิ่งที่เห็นก็คือ ภาพคล้ายพระสุริโยทัย ทหารที่อยู่กับท่าน รวมถึงช้างทรง กำลังเดินลับไปจากขอบฟ้าพร้อมกับแสงอาทิตย์ พอหันกลับมาดูรูปปั้นชาวบ้าน เหมือนกับพวกเค้าเหล่านี้กำลังส่งเสด็จท่านอยู่ และกำล้งร้องไห้

บอกไม่ถูกเลยว่ารู้สึกยังไง ยิ่งมีสายสมอ่อน ๆ พัดมากระทบหน้าพร้อมกับแสงสีทองยามเย็นของดวงอาทิตย์ ทำให้ภาพที่เห็นเหมือนมีมนต์ขลังที่ดึงดูดเราให้ยืนดูอยู่อย่างนั้นนานทีเดียว